Letland 5-5-‘2

Vanmorgen wilden we via het KGB-museum naar Letland. Maar dat bleek op ma en di gesloten😞. Volgens hun website moeten de kelders/kerkers er nog net zo uit zien als toen de Russen in 1991 het pand verlieten. Misschien maar goed ook om die historie van 50 jr martelen en pijniging niet te zien.

Onderweg naar Letland weer via de binnen door wegen en dat hebben we geweten. Soms prachtig asfalt maar de meeste km over gaten/kuilen/afgebrokkeld asfalt/kinderkopjes enne dus laag in de km. Goed om reeën te spotten denk je dan, maar vanuit Polen naar Vilnius zagen er maar 26 en vandaag geen een. We hadden beter ooievaars kunnen tellen. Als die overal zouden doen wat van hen verwacht wordt zou de bevolkingskrimp hier niet plaats vinden.
De huizen op het platteland van Litouwen zijn in slechtere staat dan in Letland (hadden het andersom verwacht), nog veel met astbest en golfplaatdaken. Veelal houtbouw wat hier en daar nog wel een verfje kon gebruiken. Uiteindelijk neergestreken aan een idyllisch meertje waarbij de eigenaresse (80+) haar nering drijft vanuit haar huiskamer/bijkeuken. Vroeger moet dit een prachtige camping zijn geweest, maar zelf kan ze niet zoveel meer en dan verslonst alles. Zoek je zelf een plaatsje aan het meer, zij zal je niet wegsturen want de trap naar haar huis is te hoog. En in huis loopt zij met een po-stoel! Zij sprak Lets en gelukkig redelijk Duits omdat zij dat vroeger op school als keuzevak mocht kiezen, het alternatief was Russisch. Maar daar spoten haar ogen nog steeds vuur over. Sinds 1991 waren ze weer vrij en sindsdien was zij in Berlijn en Parijs geweest.  We denken hier wel een paar dagen vakantie te kunnen houden.