Camping Arbi en Ochrid

Nardi en Marijke hebben zoals eerder gezegd 5 jr geleden ook door Albanië gereisd en waren lyrisch over een kleine camping aan het meer van Ochrid. Dus wij met hen er naar toe. En inderdaad, wij zijn ook nog nooit op een camping geweest waar eigenlijk alles tot in de perfectie geregeld was. Gewoon super om een schoon toilet en een schone douche te hebben. Alles was tiptop in orde. Hagen perfect geknipt/geschoren, het grasveld gemillimeterd en alles werkend. Ook het kleine restaurant leverde topkwaliteit voor weinig geld. Dus een dag bijkomen van de reis, een dagje schoonmaken, wassen, boenen en daar weer een dagje van bijkomen. Het is tenslotte ook vakantie.
Dan op woensdag 8 mei naar Sveti Naum, een klein klooster met over de grens in Macedonië. Om er relatief weinig toeristen tegen te komen moet je de eerste zijn. Dus voor 08.00 u hadden wij weer een grens gepasseerd en waren wij ter plaatse. Met ons de eerste voertuigen op een giga parkeerplaats. Het kleine klooster is inmiddels groot gegroeid en een toeristische trekpleister. Maar omdat wij zo vroeg waren was het klooster nog op slot. Eromheen liepen 5 verhitte pauwen die allemaal hetzelfde vrouwtje wilden….         De patriarch kwam met de verlossende sleutel en wij mochten omdat wij zo vroeg waren zonder kaartje naar binnen. Prachtige schilderingenop de muren en plafonds, oude fresco’s, echt oud zo te zien en anders dan in Nederland. Je zou hier overal aan kunnen zitten of voelen! Bij het graf van de monnik Sveti Naum hadden ze er een rood fluwelen laken overheen gevouwen. Met een knielkleedje ervoor. De mythe is dat als je je oor op de naar legt, dat je dan een hartslag hoort. Dus op de knieën en… En inderdaad…. Luid en duidelijk hoorde je een hartslag. Maar wat een prachtig geluid is je eigen hartslag en wat een prachtig bouwwerk dat Sveti in 900 met enkele mede monniken in 5 jr tijd gebouwd heeft. Nu is er een compleet seminarie omheen gebouwd en komen er dagelijks duizenden toeristen. Enige uren later naar de hoofdstad van Noord-Macedonië, naar Ochrid. Op aanraden van onze achterbuurvrouw die samen met haar echtgenoot een huis in Ochrid hebben, hebben we verschillende highlights bezocht. Alleen viel het fort Samuel tegen, na ruim 100 m klimmen was het “gesloten”. De basiliek van de St. Sofia en nog een paar Orthodoxe kerken samen met een van de oudste amfitheaters van Europa waren top om te bezoeken. Het amfitheater was ooit door de Romeinse overheersers verkleind door de onderste rijen zitplaatsen weg te breken en onder de daarboven gelegen rijen kooien voor wilde dieren te bouwen. Daar moesten gladiatoren tegen vechten. De hele stad wad een verademing met vergelijkbare steden in Albanië. Ochrid is oud, heel oud maar grotendeels goed onderhouden, schoon en een parel voor toeristen. Parels waren er ook in overvloed te koop, men zei ons dat het meer van Ochrid de enige echte zoetwater parels van Europa voortbrengt. Het water is kristalhelder. Op minimaal 20 m diepte zijn er oesters te vinden van ong 15-20 cm doorsnede. Het meer zelf is bijna 300 m diep. Op het grote stadsplein zijn (Ned.) fietsen te huur en dat wordt zelfs in het Nederlands aangeprezen. Echt een prachtige stad.