Alghero en Bose ( onderweg geen internet)

 De westkust van Sardinië is niet verkend als je Alghero niet aan doet. We vinden een prima camping op enige km landinwaarts en verblijven daar drie dagen. Eén voor de stad, één voor de was en één voor wandelen/lezen etc. De oude stad is geheel ommuurd met diverse kanonnen en reuze katapulten om ronde stenen van 50-60 cm doorsnede richting zee-aanvallers te schieten. Wat opviel was dat alle straatlantaarns voorzien waren van een rode hoes. Wij dachten ivm het overlijden van de Paus. Maar het heeft te maken een oud middeleeuws gebruik rond Pasen. De straatlantaarns werden rood afgedekt om ‘avonds een rode gloed door de stad te krijgen, gedachtenis één het bloed van Jezus. Dat kwam oorspronkelijk uit Aragon, Spanje dat in de 15 eeuw de stad veroverde en er een vesting tegen de Sardijnen bouwde. We wilden met een boot richting fameuze grotten, echter het waaide te sterk waardoor de golfslag in de grotten te hoog werd en je mogelijk vast kwam te zitten- totdat het water weer zakte. Een wandeling heuvel op bracht ons binnen 1 km in een andere wereld, overal bloemen, bloeiende struiken, omgewoelde aarde (wilde zwijnen) en kuddes Sardijnse herten. Alhoewel die laatste getoond werd door een oudere Sardijn die die kudde daags ervoor op z’n IPhone vastlegde. Grappig hoe Je met een beetje basis Italiaans- Frans en ChatGPT bijna met iedereen kunt praten.

Nuraghi zijn ronde steen stapels zonder specie en nog onbegrepen bouwwerken daterend van 3500 voor Chr. Sommige zijn ruïnes, andere redelijk intact, er zijn er naar schatting 6000 op Sardinië. We bezoeken de opgraving van Nuraghe Appiu, alwaar we nog enkele kamers van een 2 etages hoog bouwsel kunnen betreden. Ook zijn daar graven van Giganti (reuzen)gevonden. Die lijken wel op de hunebedden in Drenthe. Op de Necropoli di Puttu Codinu zijn 9 prehistorische grafkamers, uitgehouwen uit kalksteen gevonden. De ingangen werden ooit afgesloten met zware stenen platen die met houten palen werden geklemd. 
Via de kust zakken we af en overnachten bovenop een rotscamping zonder 3/4G. De wind gaat niet liggen, maar mooi! Daarna richting Bosa, ook weer met een oude stad die vol gekleurde huisjes staat. Het kasteel torent ver boven alles uit. Fel geel - rose of blauw gekleurde huizen tegen de muggen of zodat de vissers op afstand hun thuis konden zien. Dit was de eerste dag dat ik spijt heb om met 3 vrouwen te reizen. In Bosa werd het jaarlijkse bierfeest gehouden. Een bierglas aan een koord en de verschillende stands langs. Jammer Ralph, Jos, Cock, Rob, Henri, Bert, buren en anderen. Volgend jaar? Dan weer zuidelijker en stoppen bij een restaurant met uitzicht rondom tot zee, waar je gratis mag staan als je komt eten. Andersom was financieel prettiger geweest, maar wat een smaakvolle beleving. Pip Gourmet * en Michelinwaardig. De eigenaar verzamelde allerlei oude keukenzaken en blaasinstrumenten, hij kon het niet maar ik wel.